|
Amigus
Presentación
Chat #aspontes Chat #amigus Acceso WAP Acceso RSS Merca Nas Pontes Envía un artigo >> Foro Amigus << Software Libre
BÚsqueda
Na nosa páxina
No google
Categorías
Amigus (158)
ArTe (103) As Pontes (1811) Axenda (375) Ciencia (20) Comarca (244) Conexións (306) Cultura (175) Deportes (400) Ecoloxía (42) Educación (34) Emuladores (9) Enquisas (46) Especiais (42) EuroEume (85) Fotografía (141) Gastronomía (17) Hardware (550) Historia das Pontes (111) Humor (23) Linux/GNU (858) Log #irc (11) Mundo (260) Mundo Apple (610) Música (532) Na Web (1058) Natureza (118) Novas (14) Opinión (25) Outros Mundos (41) PDA´s (107) Piratería? (148) Ponteses (70) Recursos (4) Sanidade (16) Saúde Natural (43) Seguridade (291) SenFios (207) Software (483) SOS Mourela (199) Tecnoloxía (514) Tutoriais (7) Video Dixital (334) Videoteca (25) Windows (272) Zona Gamers (393) |
24 de Abril 2006AS CAMPÁS DE AS PONTES E DO FREIXOEn todo pobo as campás son a lembranza do gran medio de comunicación primitivo que un día existíu entre os veciños. Don Enrique Rivera Rouco falounos, nun artigo que a continuación publicamos, do seu toque e do amplio sentido delas. Ó seu artigo quixen hoxe engadirlle este traballo que pon unha data concreta e un constructor ás campás que seguen a repicar en As Pontes hoxe en día. Ademais das súas fotos, quero presentarvos a factura da confección das campás de San Xoán do Freixo, que se fixeron en Monforte de Lemos (son cartas do fundidor, que nos instruen sobre o procedemento de confección dunha campá, entre outras moitas cousas). A distancia, e a contaminación acústica as foi silenciando, pero seguen a soar. ![]() AS CAMPÁS DA IGREXA PARROQUIAL En 1716, o campanario parroquial era pequecho e ordéase “reedificar campanario, y alargar su chrispula... que se sigue mucho per Juicio e Igual indecencia siendo parroquia de la Villa de mucho Vecindario, que es esta en camino (santo) y donde a mucho Concurso de forasteros” (Cf. Arquivo Diocesano. de Mondoñedo Libro de Fábrica de As Pontes, nº 1, 1715-1825, fol 7v.) . Pero esta orde non se cumprira todavía no 1730 en que se ordea “que a costa de la fábrica y cofradías dejándolas sumidas de lo necesario al termino de quatro meses se haga de nuevo el Campanario desde los Cimtos. y los materiales conducirán los vecinos a su cuenta y uno y otro se ejecute al referido termino pena de quatro mil maravedís” (Ibid. 25 v.) . Xunto con esa orde dada polo Bispo, estivo a de poñerlle esquilón (campá pequena) ás ermidas da Nosa Señora do Caneiro e de San Mamede dos Cabalos (Ibid. 26.). A estas obras do campanario parroquial sumáronse as do pórtico da Igrexa, polas que se pagaron ós mestres canteiros 150 maravedís en 1732 (Ibid. 41v.). Nese mesmo ano deuse orde para que se pinte de branco o campanario “y lo hagan los vecinos que tengan bancos, tarimas, sepulturas dotadas en la Iglesia Altmo. y manda poner sus fundaciones en el libro de fábrica” (Ibid. 42v-43). O arranxo da Igrexa e a construcción do campanario tivo un coste de 276 reais de vellón(Ibid. 45v. ). A Igrexa de Santa María de As Pontes tiña catro campás (as tres actuais e un campanín sobre a sacristía). O campanín foi retirado fai anos e as novas que temos acerca del son as de que foi refundido en 1896, sendo cura don Antonio Ángel del Riego, porque se rompera. Valeu 176 céntimos o seu arranxo e pesaba dúas arrobas (Arquivo Parroquial de As Pontes, Libro de Fábrica de As Pontes, ano 1896, fol. 20. ). Sabemos tamén dun esquilón vello que foi refundido en 1889 en Barcelona, o que valeu 164 céntimos(Ibid 14.). Sobre a campá do reloxio, que se conserva no campanario, sabemos que en 1940 foi refundida, engadíndolle un campanín que facía de esquilón. Valeu 259 pts. Coa ampliación da fachada da Igrexa nos anos sesenta, foi retirado o reloxio e a campá quedou no campanario xunto co mazo que a golpeaba. Hoxe en día está muda. Xunto a estas dúas campás menores existen dúas máis grandes que están na parte frontal e traseira do campanario. Polo libro de fábrica coñecemos que a campá vella tivo que ser trasladada ata a estación de Lugo. Unha carta do entonces crego de As Pontes, don Celso Castro López, explícanos que ese traslado realizouse para vendela, coa finalidade de conseguir fondos para unha nova. A campá vella pesaba 150 kilos, e ía a ser trocada pola actual, que ten un peso de 350 kilos. DOCUMENTO ORIXINAL: CARTA DE DON CELSO CASTRO LÓPEZ, CURA PARROCO DE AS PONTES Ó SEÑOR BISPO PARA VENDE-LA CAMPÁ VELLA ![]() Podedes ver as 2 páxinas ampliadas premendo neste enlace Transcripción do documento 6 de Mayo de 1927. Concedemos la autorización que se solicita. El Vicario Regente que suscribe tiene el honor de manifestar a V. E. R. que está llevando a feliz término una suscripción parroquial, a fin de recaudar fondos para comprar una nueva campana, siendo esto de suma necesidad, puesto que una de las que hay en la torre se halla, ya, desde hace dos años completamente rota e inservible, la campana rota es poco más ó menos de unos 150 kilos, la nueva que espera encargar dentro de pocos días, será poco más o menos de unos 350 kilos. Tengo confianza en que la suscripción ascenderá a 1.700 pts y con la venta del metal viejo de la campana rota, espero juntar la cantidad aproximada para comprar la campana nueva y para los demás gastos que se originen con este motivo. Puentes 3 de Mayo de 1927. Excmo. y Rvdmo Señor Obispo de la Diócesis Mondoñedo
Quedarianos saber onde as encargou a facer. O dato ven dado por unha das campás que ten a seguinte inscripción: “Fundición de Constantino Linares Ortiz -Proveedor de la R. Casa – Madrid Carabanchel Bajo”. De este autor madrileño temos a seguinte lista de catalogación das súas obras na páxina web dels campaners de la Catedral de València, onde agardamos que pronto tamén se cataloguen as dúas campás de As Pontes.
FOTOS CAMPÁS DA PARROQUIA DE AS PONTES ![]() Campá do reloxio de As Pontes co seu mazo
CAMPÁS DA CAPELA DO CARME De estas campás dixo D. Enrique Rivera (no libro “El Santuario de Nuestra Señora del Carmen” de As Pontes de García Rodríguez, su origen historia y devoción, Pontedeume 1987, 20 p) que “sólo había una campana –la actualmente colocada hacia la Avda de Ortigueira-. Decidieron adquirir otra mayor –la hoy existente al lado de la primera-; para ello fue dotada de dos huecos la nueva espadaña. Fundida en Jubia en el mismo año (1880), posee tres arrobas de peso (34/50 Kgs) y el coste de 600 reales”. ![]() Campanario da Capela do Carme
Polo libro de fábrica de O Freixo, sabemos que no 1880 houbo que reconstruir o campanario de O Freixo, porque un raio lle fixera fortes estragos, e esa reconstrucción foi custeada por habaneiros. No 1953, as campás de O Freixo foron arranxadas en Monforte de Lemos, na fundición de Antonio Blanco Lemos. A refundición das campás comeza en 1952. A continuación reproduzo as facturas realizadas con esa fundición e unha transcripción das mesmas. Xabier Martínez DOCUMENTOS ORIXINAIS Podedes ver as 6 páxinas ampliadas premendo neste enlace Transcripción das facturas 2 de Diciembre de 1952 Sr. D. José Mª Hermida La campana rota pesó 294 kgs.; pero al ser fundido este material merma un 10% que biene a quedar en 264,50 kgs.; pero como su antecesor me dijo que era gusto del pueblo que quedara del mismo peso, en este caso lo que hay que añadir son 29, 50 kgs. Claro está que en esto no se puede precisar un peso exacto, de ahí el que pueda subir como bajar. Si la nueva campana pesase como la vieja, lo que repito es difícil, su importe sería de 5006 pts, puesto que los 294 kgs de la rota a 9, pts el kilo de refundición son 2646 pts y el material añadido a razón de 80 pts kilo, son 2360 pts que unidas a las de refundición son las dichas 5006 pts. Esto es sin el badajo, puesto que este, es obra de herrero y hasta que no esté hecho no puedo decirle su importe; pero es de suponer que se acerque a las 150 pts. Una vez esté fundida ya le avisaré. Con esta ocasión me es grato ofrecerme a V. Antonio Blanco 20 de Enero de 1953 Muy respetable señor mío: Hoy al fin, puedo comunicarle que ya tengo la campana fundida; pero como no sé a que estación he de facturarsela, de ahí que le ponga estas letras para que me lo diga. También le diré que pesa algo más que la vieja, cosa que en la fundición no se puede evitar, porque la minima cosa que el molde hace cambiar el peso en más o en menos kgs. como ya le había dicho en mi última. Antonio Blanco
Antonio Blanco
Muy respetable señor mío: el día ocho mandé la campana y el badajo por “Empresa Montaña” para que el 29 la esperase en el alto de “Caxado” de siete a ocho de la mañana. Antonio Blanco
Muy respetable señor mío: obra en mi poder su alta y cheque por valor de 4.000 pts Antonio Blanco.
Muy respetable señor mío: recibí su otra carta en la que adjuntaba el cheque como cantidad que faltaba para que la campana quedase saldada, aunque en realidad ha tenido Vd. Un pequeño error en su cuenta, puesto que faltan 40 pts, que por ser una exigua cantidad les queda a Vds. perdonada. Le acompaño la factura. Una vez más le repito de V. aff.... Antonio Blanco. ![]() Foto do campanario de O Freixo
Toques de llamada a la Misa: El repique general: La gente descubría la cabeza e incluso muchos se arrodillaban. Cuando se cruzaba algÚn despistado sin quitar la boina o el sombrero el Cura le increpaba… En la semana de pascua se llevaba la Comunión a los enfermos del Pueblo, al terminar la Misa de la mañana el día previamente señalado; acudía gran nÚmero de personas con velas encendidas y el Sacerdote iba revestido con capa pluvial blanca y banda de hombros y con la cruz alzada y los ciriales y repique general de partida y regreso y el volteo intermedio. El repique solemne: El toque de alarma: Los toques de difunto o de funerales: Para las funciones de aniversario doblaban desde el toque de ángelus de la víspera y alternando con un sonido en cada campana indistintamente fuere difunto o difunta. Por los suicidas era diferido el funeral durante varios días y sólo sonaban las campanas desde la víspera y al igual que para los aniversarios. Precedía a la comitiva del entierro sólo la cruz y a media hasta (sin el mango) y en vez de cantar el “miserere” era simplemente recitado por el Sacerdote. En las salidas para la conducción del cadáver, si la casa mortuoria era en la Villa o lugares cercanos, iba el Cura con roquete y pluvial negra, acompañado de varios monaguillos que portaban la cruz parroquial, los ciriales, una bandera negra o guión y los estandartes de las cofradías a las que el difunto estuviere afiliado. Cuando salían de la Iglesia el sacristán volteaba durante unos minutos la campana pequeña añadiendo de vez en cuando un golpe en la grande y repetía este toque si le correspondía pasar a la comitiva por la calle real o por el puente de Isabel II, al transitar por dichos sitios. También doblaban las campanas de la Capilla del Carmen (sólo cuando el difunto o difunta era cofrade) al aproximarse a la misma; y finalmente, en la llegada al cementerio, tañían las campanas de la capilla de allí, siendo estos toques como los de la Iglesia pero apurando más. En las conducciones de la Villa solían acompañar al Párroco algÚn sacerdote más y no cuando era de la aldea; entonces, al no haber coches fÚnebres, el Cura iba a caballo y el sacristán salía con los monaguillos portando los ciriales a esperar el entierro en la entrada del Pueblo, tras dar el indicado toque de salida. La cruz, estandarte y “guión” venían en manos de paisanos desde la casa a donde eran previamente trasladados y al que traía la cruz le reemplazaba el monaguillo con otra cruz parroquial más destacada que la primera. En los entierros de párvulos (o niños menores de 7 años) al tener el aviso del fallecimiento era tocado un repique especial, llamado “vaivén” que consistía en comienzo como en el repique general y seguía con golpes alternados lentamente en ambas campanas para concluir como en los repiques ordinarios. Se repetía este toque al salir para la conducción del párvulo. El Sacerdote, precedido de la cruz y ciriales, iba revestido de roquete y estola blanca y durante el trayecto cantaba el salmo “Laudate pÚeri Dóminum” y, hecho el enterramiento, había la “Misa de Gloria” en la Iglesia. Tratándose de un domicilio de aldea era usada solamente la cruz, a mano de un paisano. La rogación: Comentarios
D. Celso Castro López, foi o crego que mandou facer as campás da Igrexa de As Pontes no 1927. Sobre este crego sabemos que naceu en San Martiño de Lanzós (Vilalba) o 28 de Xullo de 1898. Foi ordeado o 22 de Novembro de 1923 en Viveiro. Quere esto decir, que As Pontes foi o seu primeiro destino. Faleceu o 13 de Abril de 1981. (Cf. Xosé Molejón R., Diócese Mondoñedo-Ferrol, século XX, 30 p). Publicado por : xabier -- 26 de Abril 2006 as 01:44 AM"A pesar de la presencia del peso oficial, coexistieron otras medidas en Galicia, lo que motivó frecuentes intentos por parte de los gobernantes para unificarlas. Las pesas extranjeras y las medidas regionales de tradición y costumbre no fueron unificadas hasta 1860 en España. Dentro de Galicia se usaron las medidas castellanas para la plata, aunque para otras mercancias fueron las siguientes:" (En la Provincia de Coruña una arroba eran 14,3750 kg, y en la de Lugo 14,3250 kg)- Relación de medidas y pesos de Galicia con arreglo al Nuevo Sistema Métrico. Delegación de Hacienda de Lugo, 1863. Cf. Santiago F. Pardo de Cela-Carlos Adrán Goás- Yayoi Kawamura Kawamura, Cruces Parroquiales de la Ribera del Landro, Instituto de Estudios Viveirenses. Fundación Caixa Galicia. Viveiro 2001, 27 p. Publicado por : xabier -- 13 de Maio 2006 as 10:33 PMEn 1806 mercouse unha nova campá para a Igrexa parroquial de As Pontes, dado que a anterior se rompera, para esa nova campá a Cofraría de San Roque e San Caetano colaborará nese ano con 151 reais. (Datos do libro de contas desta cofraría). Publicado por : Xabier -- 2 de Xullo 2006 as 01:44 AMTamén se tiñan mercado campás en 1788, para a parroquia, aportando a cofraría do Carme 580 reais, sendo maiordomo Manuel Ramos. En 1806, sendo maiordomo da capela do Carme Gregorio Cebreiro, aportáronse 260 reais para axudar a mercar a campá que tiña a capela do Carme. Nese mesmo ano gastouse en face-la espadana e lousa-lo teito do Carme, colaborando económicamente os devotos. (Libro I da Cofraría do Carme) En 1760, sendo maiordomo da Cofraría do Santísimo Andrés da Bouza e párroco de As Pontes don Faustino San Thome Aguiar, esta cofraría do santísimo aporta 236 reais para axuda da "campana nueba que se hizo pª la nueva torre qe aora es la campana Maior". O Campanario de As Pontes iniciose a primeiros do século XVIII, pero remataríase coa críspula actual en 1760, coas obras que realizou como Mestre Arquitecto don Salvador Lepina. Este arquitecto realizou tamén a obra de "capilla (refírese á nave lateral do lado das campás), osera y muralla de la feligresía desta villa". En 1761 don Salvador Lepina falecera e quedou como apoderado da súa viuva o suboficial de obras. Voltarei sobre este tema nun artigo especial, en preparación, sobre a Igrexa de As Pontes, que aportará os nomes fundamentais dos autores da Igrexa, O Retablo Maior, os laterais, e a imaxinería completa. De este xeito, pretendo que quede catalogada a man confeccionadora da maior parte das pezas. Publicado por : xabier -- 6 de Xullo 2006 as 02:36 PMEngade un comentario
|
Novas Recentes
-As Pontes, el municipio gallego de más de 10.000 habitantes con peor índice de natalidad
-El BNG presenta una moción de rechazo a los bombardeos sobre Gaza -Homenaje a Castelao -Disponible el vídeo de la Keynote de Phil Schiller -Apple presenta un MacBook Pro de 17 pulgadas que incorpora una nueva y revolucionaria batería -Apple lanza iWork '09 y el servicio iWork.com para competir con las aplicaciones de Google -Apple presenta iLife '09 -Todas las canciones de la iTunes Store estarán libres de DRM; nuevo precio variable de las canciones -El BNG propone la retirada de distinciones a Franco, Girón y Lobo Montero -Una sentencia absuelve a los gerentes del colegio Pardo Bazán de estafa Arquivos
- Xaneiro 2009 (28)
- Decembro 2008 (141) - Novembro 2008 (164) - Outubro 2008 (178) - Setembro 2008 (174) - Agosto 2008 (103) - Xullo 2008 (166) - Xuño 2008 (140) - Maio 2008 (121) - Abril 2008 (149) - Marzo 2008 (137) - Febreiro 2008 (153) - Xaneiro 2008 (164) - Decembro 2007 (158) - Novembro 2007 (196) - Outubro 2007 (216) - Setembro 2007 (133) - Agosto 2007 (133) - Xullo 2007 (131) - Xuño 2007 (167) - Maio 2007 (178) - Abril 2007 (142) - Marzo 2007 (169) - Febreiro 2007 (139) - Xaneiro 2007 (132) - Decembro 2006 (114) - Novembro 2006 (123) - Outubro 2006 (138) - Setembro 2006 (140) - Agosto 2006 (126) - Xullo 2006 (144) - Xuño 2006 (131) - Maio 2006 (140) - Abril 2006 (123) - Marzo 2006 (168) - Febreiro 2006 (149) - Xaneiro 2006 (165) - Decembro 2005 (124) - Novembro 2005 (149) - Outubro 2005 (200) - Setembro 2005 (161) - Agosto 2005 (150) - Xullo 2005 (161) - Xuño 2005 (154) - Maio 2005 (158) - Abril 2005 (169) - Marzo 2005 (162) - Febreiro 2005 (184) - Xaneiro 2005 (181) - Decembro 2004 (137) - Novembro 2004 (134) - Outubro 2004 (186) - Setembro 2004 (217) - Agosto 2004 (191) - Xullo 2004 (236) - Xuño 2004 (205) - Maio 2004 (160) - Abril 2004 (128) - Marzo 2004 (107) - Febreiro 2004 (100) - Xaneiro 2004 (111) - Decembro 2003 (128) - Novembro 2003 (164) - Outubro 2003 (193) - Setembro 2003 (207) - Agosto 2003 (171) - Xullo 2003 (53)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||