27 de Novembro 2008

O misterio do Vaso Campaniforme da Vilavella - Capítulo IV

E seguimos unha semana máis aportando luz á escuridade da desaparición do vaso campaniforme da Vilavella. Neste capítulo presentámosvos a transcrición dun artigo publicado polos arqueólogos Felipe Criado Boado e José Manuel Vázquez Varela no ano 1982. Trátase dunha descrición dos materiais achados nas mámoas nº 219, 242 e 245 en Veiga da Vilavella. enfocando a súa análise nos exemplares de cerámica campaniforme aparecidos nestas mámoas. As mámoas de Veiga foran escavadas a comezos do século XX por Santiago de La Iglesia e Federico Maciñeira, atopando, ademais de fragmentos de cinco vasos campaniformes, outros obxectos: unha pequena bola de bronce, un coitelo de sílex e un machado de pedra pulimentado. Todos estas pezas xunto cos vasos campaniformes reconstruidos, atopábanse depositados no Departamento de Prehistoria da Universidade de Santiago, segundo sinalaban Criado Boado e Vázquez Varela.


CRIADO, F. e VÁZQUEZ, J.M., «La cerámica campaniforme gallega», Cadernos do Seminario de Sargadelos, n. 42, A Coruña: Edicións do Castro, 1982, p.p. 16-21:


1. VEIGA DE VILAVELLA, 219. AS PONTES DE GARCÍA RODRÍGUEZ. (fig. 1).

A/ Mámoa de 17 m. de diámetro que no cobijaba construcción alguna en su interior, salvo una simple laja de pizarra enhiesta en el centro del túmulo. En sus lados E. y W. estaba flanqueada, a la mitad de su altura aproximadamente, por otras dos pequeñas losetas de pizarra, colocadas de plano, (fig. 1). Bajo ellas aparecieron, mezclados con la tierra, restos de carbones y cenizas, así como el ajuar que a continuación se describe.

B/ 1. Se conserva un borde reconstruido con varios trozos del vaso original. Existen además otros 14 fragmentos, ninguno de los cuales pasa de 1 cm² de superficie. La reconstrucción propuesta señala un vaso de 125 mm. de diámetro en la boca y 112 mm. en el cuello. Este ocupa un lugar relativamente alto respecto al borde del vaso.
La decoración es la típica Internacional, ejecutada con mucho detalle. El sentido de las líneas oblícuas alterna de una banda a la siguiente.
Presenta un color tierra roja pálida en las caras externa e interna, y tierra negra intensa en el corazón.
B/ 2. De este segundo vaso sólo se conserva un fragmento correspondiente a una abultada panza, que debió alcanzar un diámetro aproximado de 133 mm.
Presenta también la misma decoración Internacional, si bien no es de realización tan cuidadosa como la del cacharro anterior.
La misma mayor tosquedad de este ejemplar se puede observar en su pasta y factura.
El color es similar al del vaso 1.

C/ Otros hallazgos fueron una pequeña bola de ocre, y un cuchillo de sílex blanquecino con pintas negras de 60 mm. de largo, 17 mm. de ancho y 5 mm. de grosor, de sección triangular.

D/ Actualmente estas piezas están depositadas en el Departamento de Prehistoria de la Universidad de Santiago. De la lámina de sílex sólo se conserva un fragmento perteneciente al talón.

E/ Pericot, 1927. Maciñeira, 1941. Castillo, 1947. Maciñeira, 1994. Bouza Brey, García Martínez y Martínez López, 1973. Harrison, J.R., 1977a, n.º 108.

vaso-campaniforme_fig1.jpg

2. VEIGA DE VILAVELLA, 242. AS PONTES DE GARCÍA RODRÍGUEZ. (fig. 2a)

A/ Mámoa de pequeñas dimensiones que no cobijaba construcción de ningún tipo y estaba unicamente formada por tierra limpia.
Los restos cerámicos aparecieron, según La Iglesia, que fue el excavador de está mámoa, en su base, sobre el piso natural.

B/ 3. El primer vaso de este conjunto fue reconstruido en el Museo Arqueológico de Barcelona.
Las dimensiones completas que presenta una vez reconstruido son las siguientes: 150 mm. de altura, 155 mm. de diámetro en la boca, y 160 mm. en la panza. El grosor en el borde es de 2’5 mm.
Es un vaso de cuello medio y panza baja muy sobresaliente. En la base presenta un umbo de 65 mm. de diámetro.
Tiene decoración de estilo Internacional formada por siete bandas puntilladas, rellenas de unos trazos oblícuos que alternan su sentido de una banda a la siguiente. La anchura de todas estas bandas decoradas es de 9 mm. excepto la primera, la inmediata al borde, que tiene 13’5 mm. de ancho. Las bandas lisas que separan a las decoradas entre sí tienen asimismo 9 mm. de ancho.
La decoración puntillada fue realizada con un peine de púas de sección rectangular y de impresión muy nítida.
El vaso presenta un engobe muy fino de color ocre intenso. La superficie interior está también pulimentada como la esterior y tiene du mismo color.

B/ 4. Esta pieza, al igual que la anterior, pudo ser reconstruida en el Museo Arqueológico de Barcelona, gracias a la cantidad de fragmentos que se recuperaron de ella.
Sus diemensiones son: 130 mm. de altura, 142 mm. de diámetro en la boca y 145 mm. en la panza. El grosor en el borde es de 3 mm.
La forma general es la de un vaso de cuello medio y panza muy baja bastante sobresaliente. Tiene un perfil sinuoso muy desvaído.
La decoración es la típica Internacional, con alternancia de una banda a la siguiente del sentido de los trazos oblícuos que rellenan éstas. Dichas bandas tienen 12 mm. de ancho. El campo liso que queda entre una banda y otra también tiene este mismo ancho. En este vaso, a diferencia del anterior, este espacio está parcelado en su centro por un línea puntillada sencilla, paralela a las bandas de decoración.
La factura de la decoración es muy cuidadosa, semejante en todo a la del vaso anterior. Muy posiblemente fue ejecutada con un peine de púas de impronta rectangular.
La cara exterior del vaso es de color tierra rosa pálida tirando a rojo intenso. Esta cara tiene un engobe muy fino y bien pulimentado, que se ha perdido en la mayor parte de los fragmentos, mostrando una superficie interna rugosa de color ocre mate. El color de la cara interior es semejante al de la cara exterior. El corazón de la pieza es de color negro oscuro.

C/ No apareció ninguna otra pieza.

D/ Departamento de Prehistoria. (Universidad de Santiago).

E/ La Iglesia, 1907. Pericot, 1927. Maciñeira, 1941. Castillo, 1947. Bouza Brey, García Martínez y Martínez López, 1973. Harrison, R.J., 1977a, n.º 109.

vaso-campaniforme_fig2.jpg

3. VEIGA DE VILAVELLA, 245. AS PONTES DE GARCÍA RODRÍGUEZ.
(fig. 2b)

A/ Este fragmento fue encontrado en la base de una cista megalítica, en su lado oriental. Dicha cista, que estaba contenida dentro de una mámoa, era de forma rectangular, de 2’10 mm. de largo y 0’83 m. de ancho máximo: tenía 1’45 m. de altura; la formaban siete losas y otra de cubierta.
Según su excavador (Maciñeira), la tierra que rellenaba esta construcción era limpia y homogénea, de color oscuro «como si hubiese sufrido la acción del fuego». En la base interior de esta cámara se encontraba una estrecha capa de «pequeños guijarros cuarzosos», (fig. 2b).

B/ 5. Apareció un único fragmento de campaniforme Internacional de tipo idéntico a los de los dos yacimiento anteriores. Es de muy pequeño tamaño.

C/ Ocupando aproximadamente la misma posición que el fragmento de campaniforme apareció una pequeña hacha pulimentada, (fig. 2b).
Tiene 180 mm. de largo, 36 mm. de ancho máximo y 25 mm. de grosor. Es de forma trapezoidal alargada, y de sección transversal ovalada.

D/ El hacha y campaniforme anteriores se encuentran depositados en el Departamento de Prehistoria de la Universidad de Santiago.

E/ Pericot, 1927. Maciñeira, 1941. Castillo, 1947. Bouza Brey, García Martínez y Martínez López, 1973. Harrison, R.J., 1977a, n.º 110.

Publicado por mourelo -- 27 de Novembro 2008 as 09:00 AM 0 comentarios




Agroalimentaria do Eume

SOS Círculo Lítico da Mourela

Rueiro As Pontes

Fotos das Pontes

Os Sons da Vila - As Pontes

Deporte - As Pontes
Novas Recentes
Arquivos
- Febreiro 2012 (25)
- Xaneiro 2012 (116)
- Decembro 2011 (113)
- Novembro 2011 (132)
- Outubro 2011 (117)
- Setembro 2011 (107)
- Agosto 2011 (89)
- Xullo 2011 (99)
- Xuño 2011 (138)
- Maio 2011 (149)
- Abril 2011 (113)
- Marzo 2011 (141)
- Febreiro 2011 (149)
- Xaneiro 2011 (146)
- Decembro 2010 (133)
- Novembro 2010 (134)
- Outubro 2010 (198)
- Setembro 2010 (109)
- Agosto 2010 (90)
- Xullo 2010 (124)
- Xuño 2010 (119)
- Maio 2010 (136)
- Abril 2010 (122)
- Marzo 2010 (112)
- Febreiro 2010 (110)
- Xaneiro 2010 (152)
- Decembro 2009 (91)
- Novembro 2009 (111)
- Outubro 2009 (118)
- Setembro 2009 (91)
- Agosto 2009 (88)
- Xullo 2009 (92)
- Xuño 2009 (124)
- Maio 2009 (217)
- Abril 2009 (212)
- Marzo 2009 (155)
- Febreiro 2009 (150)
- Xaneiro 2009 (149)
- Decembro 2008 (141)
- Novembro 2008 (164)
- Outubro 2008 (178)
- Setembro 2008 (174)
- Agosto 2008 (103)
- Xullo 2008 (166)
- Xuño 2008 (140)
- Maio 2008 (121)
- Abril 2008 (149)
- Marzo 2008 (137)
- Febreiro 2008 (153)
- Xaneiro 2008 (165)
- Decembro 2007 (158)
- Novembro 2007 (196)
- Outubro 2007 (216)
- Setembro 2007 (133)
- Agosto 2007 (133)
- Xullo 2007 (131)
- Xuño 2007 (167)
- Maio 2007 (178)
- Abril 2007 (142)
- Marzo 2007 (169)
- Febreiro 2007 (139)
- Xaneiro 2007 (132)
- Decembro 2006 (114)
- Novembro 2006 (123)
- Outubro 2006 (138)
- Setembro 2006 (140)
- Agosto 2006 (126)
- Xullo 2006 (144)
- Xuño 2006 (131)
- Maio 2006 (140)
- Abril 2006 (123)
- Marzo 2006 (168)
- Febreiro 2006 (149)
- Xaneiro 2006 (165)
- Decembro 2005 (124)
- Novembro 2005 (149)
- Outubro 2005 (200)
- Setembro 2005 (161)
- Agosto 2005 (150)
- Xullo 2005 (161)
- Xuño 2005 (154)
- Maio 2005 (158)
- Abril 2005 (169)
- Marzo 2005 (162)
- Febreiro 2005 (184)
- Xaneiro 2005 (181)
- Decembro 2004 (137)
- Novembro 2004 (134)
- Outubro 2004 (186)
- Setembro 2004 (217)
- Agosto 2004 (191)
- Xullo 2004 (236)
- Xuño 2004 (205)
- Maio 2004 (160)
- Abril 2004 (128)
- Marzo 2004 (107)
- Febreiro 2004 (100)
- Xaneiro 2004 (111)
- Decembro 2003 (128)
- Novembro 2003 (164)
- Outubro 2003 (193)
- Setembro 2003 (207)
- Agosto 2003 (171)
- Xullo 2003 (53)
Febreiro 2012
D L M M X VS
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29      




Xerado con
Movable Type 5.12