[Fírgoa - USC] Cóllase unha montaña natural, fágaselle un corte, e constrúase outra nova artificial, de tal xeito que, para que pareza natural, estea recuberta de pedra. A pedra pode extraerse do mesmo lugar, toda ou parte, ou sexa de Galicia, ou importarse, para aforrar, dun país irmán na lusofonía: Brasil. Fáganse uns grandes contedores baleiros, obra dun arquitecto cosmopolita, violando todas as normas da eficiencia enerxética e da ecoloxía, pois terán que ser quentados ou refrixerados continuamente. Consígase ademais que podan elevarse en calquera lugar: Qatar, Finlandia ou o deserto de Gobi, pois non haberá neles nada que os poida identificar con Galicia excepto as pedras, unhas pedras cuio valor constructivo pasará a ser recoñecido a partir de agora no mundo enteiro gracias a Peter Eisenman, según di el mesmo. Como Eisenman é un teórico posmoderno, cre que os edificios son estruturas que non serven para nada concreto; na linguaxe de arquitectos como el fálase por exemplo de “solucións habitacionais”, que poden oscilar entre unha cabana, o palacio de Versalles ou as chabolas dunha favela brasileira, que tamén deben ser irmáns na lusofonía.

Nun contedor baleiro e sen función, póñase unha exposición sobre algo tan concreto como a pedra, a mesma pedra que cobre o edificio oco que agora no seu interior terá vida propia. Acude á exposición o noso Presidente, que a inaugura dicindo que os galegos temos “un rostro pétreo”, aínda que algúns teñan a cara máis pétrea ca outros. Tamén di que Celso Emilio escribiu Longa noite de pedra, o que deberá entenderse a partir de agora no senso de que se a noite, ademais de ser de pedra, foi moi longa, entón terá moito mais valor.

Cando entramos no edificio, decatámonos de que ou non foi concebido como museo, ou foi mal concebido. Os inmensos espacios baleiros en branco inmaculado dan a sensación de que nada pode habitar organicamente nel. A exposición carece globalmente de sentido histórico, histórico-artístico ou estético. Como se pensou partindo da idea abstracta de pedra, vale calquera pedra de calquera tipo, sexa polo seu valor mineralóxico, construtivo, decorativo ou todos eles á vez.

Se confirman tanto la esperada nueva versión de Android, Jelly Bean, como Nexus 7, el Tablet que lanza al mercado equipado con lo último del sistema operativo y fabricado por Asus, pero Google aprovecha para presentar también su nuevo media player que aprovecha la potencia de la nube, Google Q.

Como se esperaba, Jelly Bean, la nueva generación de Android, que integra mejor servicios de Google en dispositivos móviles, ha sido uno de los puntos fuertes del arranque de Google I/O, la conferencia para desarrolladores que Google celebra en San Francisco, compartiendo protagonismo con Nexus 7, el nuevo Tablet que Google lanza al mercado (fabricado por Asus). Y es que las grandes noticias generadas en el arranque de la esperada cita no han sorprendido a medios y analistas, que ya venían adelantando casi todos los detalles de los anuncios de hoy. Claro, que, como suele ser normal en estos casos, no todos. Porque otro de los protagonistas del escenario ha sido Google Q, el nuevo reproductor de contenido multimedia que aprovecha toda la potencia de la nube.

Other World Computing acaba de lanzar al mercado Mercury Electra Max, una unidad de estado sólido (SSD) interna de 2,5 pulgadas compatible tanto con Macs como PCs, que se convierte en la memomria de mayor tamaño disponible entre la oferta SSD.